Ντανταϊσμός


     Κάνει την εμφάνιση του το 1915 και χαρακτηρίζεται από τη λατρεία του παραλόγου. Οι καλλιτέχνες του νταντα- ϊσμού οργανώνουν βραδιές αυτοσχεδιασμού στη λογοτεχνία, την ζωγραφική και τη μουσική. Προτιμούν την ελεύθερη δημιουργία και εναντιώνονται στο κατεστημένο, ενώ χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να προσβάλουν την αστική τάξη. Ετερογενή υλικά ή αντικείμενα που απομακρύνονται από το φυσικό τους χώρο δημιουργούν έργα πολλές φορές εφήμερα.

Εξπρεσιονισμός


    Είχε ως επίκεντρο την Γερμανία των αρχών του 20ου αιώνα. Ξεκίνησε από τη ζωγραφική και σύντομα επηρέασε τη μουσική και τη λογοτεχνία, προσπαθώντας να εισχωρήσει στα μύχια της ανθρώπινης ψυχής και να αποτυπώσει το συναίσθημα. Στην ζωγραφική χρησιμοποιούνται βίαια χρώματα και έντονες πινελιές. Στη μουσική αντίστοιχα παρατηρείται σταδιακή εγκατάλειψη της τονικότητας.

Ιμπρεσιονισμός

    Εμφανίστηκε στην Γαλλία στα 1860 περίπου. Ο καλλιτέχνης δεν αποδίδει την ίδια την πραγματικότητα, αλλά την εντύπωση και την αίσθηση που πηγάζει από αυτή. Στη ζωγραφική αυτό επιτυγχάνεται με την αρμονική χρήση του φωτός και του χρώματος, ενώ στη μουσική κυρίως με την υποκειμενικότητα στο ρυθμό και την χρήση του ηχοχρώματος.

Ρομαντισμός

    Αναπτύχθηκε στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α. από το τέλος του 18ου ως τις αρχές του 19ου αιώνα. Τόσο στη μουσική όσο και στη ζωγραφική κυριαρχεί η φαντασία και το συναίσθημα. Η προσωπική έμπνευση και το υποκειμενικό στοιχείο βρίσκονται στο επί- κεντρο της δημιουργίας. Η μουσική κατά την περίοδο αυτή, αντλεί πολλά θέματα από τη λογοτεχνία και το θέατρο.

Ροκοκό

    Με αφετηρία την Γαλλία, εξαπλώνεται στην Ευρώπη τον 18ο αιώνα. Ξεκινά από τον εσωτερικό διάκοσμο και σύντομα επηρεάζει τη μουσική, τη ζωγραφική και την γλυπτική. Τα έργα ροκοκό είναι ανάλαφρα, χαρακτηρίζονται από κομψότητα και διάθεση για παιχνίδι, ενώ συνήθως αποπνέουν γοητεία και ερωτισμό.

Από το βιβλίο Ους & Οφθαλμός του Martyn van den Hoek, 
Εκδόσεις Φυτράκη

Μπαρόκ


    Κυριάρχησε στον ευρωπαϊκό χώρο από το 16ο ως το 18ο αιώνα. Χαρακτηρίζεται από πληθωρικότητα και συναισθηματική φόρτιση, ενώ δίνει μια εντύπωση πολυτέλειας. Συχνά αγγίζει την υπερβολή. Τα θέματα είναι κυρίως θρησκευτικά, μυθολογικά και ιστορικά. Η μουσική μπαρόκ εκφράζεται μέσα από την όπερα και το ορατόριο.

Δημιουργικότητα (ΜΕΡΟΣ Ι)

    ∆ημιουργική δυνατότητα είναι η ξεχωριστή ικανότητα του ατόμου στο να γίνει μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος. Ο «εαυτός» είναι το κεντρικό σημείο εστίασης και παραμένει τέτοιο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας δημιουργίας. Το παιδί έχει τη δημιουργική δυνατότητα και είναι προικισμένο με δημιουργικές ικανότητες σε διάφορα επίπεδα. Ο βαθμός, όμως, στον οποίο η δημιουργικότητα είναι δυνατό να υποκινηθεί και να αναπτυχθεί εξαρτάται από τις εμπειρίες στις οποίες το άτομο έχει εκτεθεί και από τις ευκαιρίες που του δίνονται για έκφραση.

Κύμβαλα ή Πιάτα

   Υπήρχαν από την εποχή του Βασιλιά ∆αβίδ και οι καλύτεροι κατασκευαστές τους είναι οι Αρμένιοι. Είναι κατασκευασμένα από κράμα χαλκού και είναι στρόγγυλα, σαν πιάτα, με μια τρύπα στη μέση. Συνήθως χρησιμοποιούνται κατά ζευγάρια. Έχουν διάμετρο 40 εκατοστών, παίζουν μαζί με την γκραν κάσα και πολύ σπάνια μόνα τους. Στην αρχή έπαιζαν μόνο στις στρατιωτικές ορχήστρες, αργότερα στις μπάντες και σήμερα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της συμφωνικής ορχήστρας και όλων των άλλων ειδών ορχήστρας.

Κρόταλα

    Μικρό κρουστό όργανο, πολύ διαδεδομένο στους αρχαίους Έλληνες, στους Αιγύπτιους και στους Ρωμαίους. Έχει διάφορα σχήματα και διαστάσεις. Ο ήχος του μοιάζει με εκείνον των σύγχρονων καστανιέτων.

Από το βιβλίο Η Ιστορία της Μουσικής-Τα όργανα Εκδόσεις Καμπάνα

Σείστρο

    Ήταν πολύ διαδεδομένο στους αρχαίους Έλληνες, στους Σουμέριους και στους Αιγύπτιους. Είναι κατασκευασμένο από μέταλλο, με μια σειρά από μπρούτζινα καμπανάκια, που χτυπιούνται από ένα σφυράκι.

Από το βιβλίο Η Ιστορία της Μουσικής-Τα όργανα Εκδόσεις Καμπάνα

Μια φορά κι έναν καιρό ... ήταν η μουσική ...


    Για το μουσικό πολιτισμό που αναπτύχθηκε στη ∆υτ. Ασία, πρώτα απ’ τους Σουμέριους κι έπειτα από τους Ασσύριους και Βαβυλώνιους, οι πληροφορίες μας είναι λιγοστές. Βρέθηκαν ελάχιστα και αμφισβητούμενα δείγματα μουσικής σημειογραφίας και κατεστραμμένα μουσικά όργανα. Από ένα διπλό αυλό που σώθηκε συμπεραίνουμε ότι γνώριζαν τη διατονική σκάλα. Ανάγλυφες παραστάσεις ωστόσο δεν αφήνουν αμφιβολία για τη θέση της μουσικής στον πολιτισμό τους αφού βλέπουμε μουσικούς παντού: στους ναούς, στο παλάτι, στα πανηγύρια, στις παρελάσεις.