Μια φορά κι έναν καιρό... ήταν η μουσική...

    Η οργάνωση και διαφοροποίηση της μουσικής από τόπο σε τόπο βασίζεται σε θρησκευτικές και κοινωνικές ανάγκες των λαών. Αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση της μουσικής φυσιογνωμίας κάθε λαού διαδραματίζουν και τα μουσικά όργανα που ανάλογα με τις τεχνικές δυνατότητές τους επιβάλλουν περιορισμούς περιορισμούς και συμβάλλουν στη δημιουργία του θεωρητικού συστήματος.
    Τα πρώτα δείγματα μουσικής που περισώθηκαν και η πρώτη επιστημονική προσέγγιση του ήχου και της μουσικής τέχνης εντοπίζονται στην Κίνα. Από το 4500 π.Χ η μουσική αποτελεί μέρος του φιλοσοφικού συστήματος της και χρησιμεύει για την καλή διοίκηση του κράτους. Για αυτό και η συνθεσή της είναι αρχικά αποκλειστικό προνόμιο του αυτοκράτορα. Πέρα από τις επίσημες αυλικές τελετές η μουσική έχει εξέχουσα θέση στη θρησκευτική ζωή της Κίνας και πολλές φορές φορτίζεται με μαγικές δυνάμεις. Ο ήχος ως μια εκδήλωση κατάστασης ψυχής μπορεί να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά άλλες ψυχές, αντικείμενα αλλά και φυσικά φαινόμενα.
    Οι Κινέζοι αναπτύσσουν ένα ολοκληρωμένο θεωρητικό σύστημα βασισμένο στο συμβολισμό των αριθμών. Με βάση την ακουστική, οι Κινέζοι καθορίζουν το τονικό σύστημα που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα. Ανακαλύπτουν την πεντάτονη σκάλα ενώ αργότερα καθορίζουν την εφτάτονη διατονική σκάλα. ∆ιαθέτουν όλα τα είδη οργάνων και δύο είδη γραφής μία για τα όργανα και μία για τη φωνή.
    Η κινέζικη μουσική που υπήρξε ανέκαθεν μονοφωνική έδωσε τις βάσεις στη μουσική της Ανατολικής Ασίας. Ωστόσο, ο μουσικός πολιτισμός της Ινδίας διέφυγε από την κυριαρχική επιρροή της Κίνας.
    Στην Ινδική μουσική αν και εμφανίζονται όλων των ειδών τα όργανα επικρατεί η φωνητική μουσική και η ασυμμετρία των ρυθμικών υποδιαιρέσεων. Η μουσική ενωμένη με το λόγο και τον χορό συνδέεται στενά με τις κοσμολογικές και θρησκευτικές αντιλήψεις των Ινδών. Για τους Ινδούς η δύναμη της μουσικής και ιδιαίτερα των τονισμένων λέξεων επηρεάζει την τάξη του σύμπαντος. Αρχικά η μουσική αποτελεί προνόμιο των ιερέων και των υψηλών κοινωνικών τάξεων στη συνέχεια αναπτύσσεται μια μουσική καθαρά λαϊκή που κατέχει εξαιρετική θέση στο πλέγμα του πολιτισμού. Όλη η ανθρώπινη κοινωνία βασίζεται στον ήχο κάτω από την ακόλουθη εξάρτηση «με τον ήχο σχηματίζονται τα γράμματα, με τα γράμματα οι συλλαβές, με τις συλλαβές οι λέξεις, με τις λέξεις οι λεπτομέρειες της ζωής».
    Η Κίνα και η Ινδία έχουν την αρχαιότερη μουσική ιστορία της Ασίας. Ο επόμενος σταθμός της μουσικής διαδρομής μας θα είναι η Αίγυπτος και η Μεσοποταμία.

Karl Nef, Ιστορία της Μουσικής(1960) Αθανασιάδης ∆., 
Ιστορία της Μουσικής (1984)